xx


xx
houden een wake op vrijdag 2 november 2007

vanaf 12.45 uur op het SPUI in AMSTERDAM (Lieverdje)
40 jaar bezetting is meer dan genoeg!

10 Palestijnse en Israëlische mensenrechten organisaties hebben een petitie ingediend bij het Israëlische Hooggerechtshof, waarin ze een verbod eisen van het afsluiten van de electriciteits voorziening en olie aanvoer naar Gaza.

Gaza hangt -wat de brandstof betreft - bijna totaal af van Israël en voor de electriciteit voor meer dan de helft. De Israëlische regering heeft nu besloten om de 1.5 miljoen inwoners van Gaza collectief te straffen, door vanaf afgelopen zondag de olie en diesel aanvoer te vermin- deren, als vergelding voor de Palestijnse raket beschietingen aan de noordgrens van Gaza.
De voorstellen:
15 % benzine en 10 % diesel vermindering
15 minuten electra onderbreking voor iedere raket, die wordt afgeschoten.

We noemen de organisaties, die, meestal tegen beter weten in, toch zo moedig proberen recht te zoeken in de totaal illegale Israëlische bezettingsstructuur:
* Adalah
– The Legal Center for Arab Minority Rights in Israel * Gisha Legal Center for Freedom of Movement * HaMoked Center for the Defence of the Individual * Physicians for Human Rights-Israel * The Palestinian Centre for Human Rights * PCATI The Public Committee Against Torture in Israel * Gaza Community Mental Health Programme * B’Tselem The Israeli Information Centre for Human Rights in the Occupied Territories * Al –Haq * Mezan Center for Human Rights.
Ze hebben al vaker zaken bij het Israëlische Hooggerechtshof aangespannen en gewonnen, waarna de Israëlische regering of het leger van de “enig democratische staat in het Midden Oosten” meestal de uitspraken negeert en gewoon met hun illegale praktijken doorgaan. Maandag gaf hun petitie de Procureur Generaal aanleiding om de Israëlische staat te verplichten, aanvullende maatregelen te nemen, die de mensenrechten van de Palestijnse garanderen, voordat de electra mag worden afgesloten, wat afgelopen zondag al in praktijk was gebracht. Tot vrijdag krijgt de staat tijd om te antwoorden.

Samen met de onderdirecteur van een Palestijns waterbedrijf roepen de mensenrechtenorganisaties de Eerste Minister en de Minister van Defensie op te stoppen met de afsluiting, die de levens van de burger bevolking in gevaar brengt. Dit i.t.t. de beweringen van de Israëlische regering dat de schade voor de burgers zeer beperkt zou zijn.
In de totaal uitgemergelde en verwoeste Gaza Strip zullen de al uitgeklede ziekenhuizen, de riolen,- voor zover nog niet kapot gemaakt door het leger - en de water pompen niet meer kunnen functioneren. Het aandrijven van medische apparatuur, huishoud koelkasten en de nodige koeling van medische voorraden houdt dan op en de consequenties kunnen niet worden voorzien noch gecontroleerd.
Het opzettelijk belemmeren van de civiele infrastructuur is illegaal, het internationale recht verbiedt collectieve straffen.
Dat de Israëlische staat beweert dat de bevolking maar zelf moet zorgen voor electra is absurd: tijdens de 38- jarige bezetting van Gaza door Israël, was er sowieso maar een heel kleine centrale toegestaan, met een zeer beperkte capaciteit, die slechts voor 38 % van de behoefte van de bevolking voorzag. Toen Israël zich in 2005 uit Gaza had teruggetrokken, maar alles nog dagelijks onder controle heeft - en voorzover nog mogelijk blijft verwoesten-, werd deze enige electriciteits centrale gebombardeerd en verwoest.
Israël windt er geen doekjes om: de 15 % vermindering van de electriciteits toelevering is volgens hen: “een niet gewelddadige manier, om Hamas onder druk te zetten”

Net zo ‘vreedzaam’ als de ‘gelijke behandeling’ die de bewoners van de 60 Bedoeinen dorpen in de Negev woestijn krijgen, die al vòòr de stichting van de Israëlische staat daar lagen, maar toen niet werden erkend en dus geen medische zorg, electra of schoon water krijgen. De kindersterfte is er 7 maal zo hoog als die van Israëlische kinderen, die misschien wel de beste medische zorg ter wereld krijgen.

In de ‘British Medical Journal’ van 7 october j.l. beschrijft een Britse longarts van een ziekenhuis in Manchester, hoe hij lange tijd de discussies in het blad over de gezondheidszorg van de Palestijnse bevolking met gemengde belangstelling en ongeloof had gevolgd.

’Een bezoek van een paar weken aan de West Bank en Gaza veranderde m’n leven voorgoed’ schrijft hij. Hij geeft eerst een beschrijving van de 700 checkpoints, waar hij de uren wachtende mensen vergelijkt met een loods vol opeengepakte dieren, met maar een uitgang bewaakt door een soldaat met een geweer. Het argument van ‘veiligheid’ is een leugen, zegt hij, want de meeste checkpoints/obstakels staan tussen Palestijnse steden en dorpen, niet tussen Palestina en Israël.

Als arts valt hem het totaal ontbreken van vrijheid van beweging op, zoals de 68 vrouwen die gedwongen werden bij een checkpoint te bevallen. De helft van de baby’s is gestorven, net als verschillende moeders, terwijl veel baby’s er ernstige hersenbeschadiging hebben opgelopen. ”Denk je eens in hoe de machteloze echtgenoot zich voelt of de zoon van een vrouw, die daar op de snikhete, harde aarde een kind ter wereld moet brengen met een onverschillig toekijkende gewapende soldaat en je begint te begrijpen, hoe zelfmoord- bommengooiers geboren worden.”

In Hebron ziet hij hoe zo’n 400 fanatieke settlers, beschermd door het Israëlische leger 30.000 Palestijnen in de tang houden. Hij zag hoe ze met stenen werden aangevallen, vuilnis en menselijke uitwerpselen over zich heen kregen van illegale settlers, die boven de meestal verlaten Arabische winkels wonen. Op de muren de racistische grafiti: “Arabieren naar de gaskamers. Kijk uit Fatima, we gaan alle Arabieren verkrachten, Mohammed is een varken’, met een tekening van een varken, dat de Koran leest en vooral ook de angst voor de Palestijnse bevolkingsaanwas: ‘Als jullie Arabieren die klote condooms hadden gebruikt, dan was dit alles nooit gebeurd.’ Op verzoek stuurt hij zo de foto’s van de slogans.

Gezondheidszorg is geen basis voorziening in bezet Palestina. De longarts schrijft het onbegrijpelijk te vinden dat sommige collega’s Israël prijzen dat ze gewonde en zieke Palestijnen behandelen, terwijl de Geneefse Conventie de bezettende partij verplicht de gezondheid en het welzijn van de bezette bevolking te waarborgen. En hij maakt mee dat het niet gebeurt.

In een verklaring [31.10.07] schrijven de Physicians for Human Rights-Israël dat ze er net in geslaagd waren om voor in levensgevaar verkerende patiënten hulp af te dwingen, maar dat de Erez Crossing grens sinds 28 october weer gesloten is. Het leger beschiet de ziekenwagen, waarin een oudere patiënt met een hartaanval ligt. De volgende dag probeert de ambulance het weer; nogmaals uren wachten, waardoor de ziekenauto naar het ziekenhuis in Gaza terug moet om nieuwe zuurstof te halen. De patiënt ligt al die tijd op de grond in de zon. Voor de 3de maal weigeren de soldaten de patiënt door te laten, die kort daarna sterft.
Een andere 23 jarige darmkanker patiënt ook met de benodigde vergunning kwam met z’n vader aan de grens. Z’n 56 jarige vader wordt gearresteerd; niemand weet waar hij is. 24 october krijgt de jongen een nieuwe vergunning met de verzekering dat z’n vaders verdwijning zal worden onderzocht. 28 october komt de jongen alleen bij de grens aan; hij wordt 8 uur opgesloten en mag dan eindelijk de grens passeren op weg naar het Israëlische ziekenhuis, dat hij nooit zal bereiken; hij sterft onderweg.
De organisatie zegt dat 16 andere gestrande patiënten in levensgevaar geen enkele hulp krijgen, terwijl een kanker patiënt met permit een hele dag in de gevangenis wordt opgesloten en na 11 uur terug moet, omdat er weer een nieuwe regel zou zijn, die patiënten verbiedt naar Israël te gaan zonder begeleidende familieleden. Maar de 3 familieleden, die mee willen, krijgen allen geen vergunning!
Ook de longarts hoort van de onderdirecteur van het Rafida Hospital in Nablus, dat zelfs voor spoed operaties, de vergunning minstens 2 dagen duurt en de patiënt dan al vaak dood is.

Wat hem het meest verbijstert is dat zijn collega’s van de Israëli Medical Association nooit protesteren, wanneer het leger regelmatig ziekenhuizen binnenvalt, patiënten uit hun bed licht - sommigen net terug uit de operatie kamer - de plaatselijke artsen en verpleegsters, die vragen naar de reden gewoon opzij schuift en de meegenomen patiënten altijd begeleid worden door andere artsen, die nooit proberen zulke grove mensenrechten schendingen te verhinderen. En deze verontwaardiging, dat zijn Israëlische collega’s zich voor dit soort praktijken lenen, brengt de vroegere a-politieke long specialist er toe om begrip te krijgen voor een academische boycot waar sommige israëlische universiteiten zo verontwaardigd op reageren. En zoals de kop van zijn artikel in de ’British Medical Journal’ luidt:

- Go and see the truth for yourself, I did -
[zie zijn artikel op onze website onder: 'Nieuws' van 07 october 2007]

Genoeg redenen, lieve vriendinnen en vrienden om vrijdag 2 november [trek s.v.p. iets zwarts aan] massaal op het Spui bij de wake te komen staan.

Onze leuzen:

ISRAEL:
Stop de invasies in Gaza en landconfiscaties in Palestijns gebied
Weg met de annexatie muur - The wall must fall
Beëindig de bezetting van de Westoever, omsingeling en uithongering van Gaza
Ontruim alle sinds 1967 gestichte nederzettingen
Jeruzalem, hoofdstad voor twee volken




Graag al uw mails, reacties en sympathiebetuigingen sturen naar: info@vrouweninhetzwart.nl

Flyers, spandoeken en het onderhoud van onze geheel nieuwe website kosten steeds weer veel geld. Uw gift is echt nodig en heel welkom. Maak s.v.p. uw donatie over op duurzame
Triodos bank
nr. 78.68.21.094
t.n.v. Vrouwen in het Zwart Amsterdam