xx


xx
houden een wake op vrijdag 3 juni 2011

vanaf 12.45 uur op het SPUI in AMSTERDAM (Lieverdje)
43 jaar bezetting is meer dan genoeg!

Eindelijk echt goed nieuws!

1. Afgelopen zaterdag heeft het nieuwe Egypte - democratie-in-wording - zijn grens met Gaza in Rafah voor het eerst na 4 jaar weer permanent open gesteld. Dat is een grote stap vooruit naar het beëindigen van de totale blokkade en isolatie van Gaza. We zien foto’s van mensen, vooral vrouwen met kinderen en oudere mannen met koffers en papieren bij de douane, die eindelijk hun familie weer kunnen bezoeken en lang onbereikbare medische hulp in Egyptische ziekenhuizen kunnen krijgen.

2. Het eerdere goede nieuws was dat Hamas en Fatah weer met elkaar praten en dat er ‘verzoening‘ is gekomen. Gezamenlijk optrekken tegen Israël is al jaren de voorwaarde voor succes, i.p.v. elkaar jarenlang zo bitter te bestrijden, met de altijd aanwezige bezetter Israël als lachende derde. Begin mei werd in Cairo een overeenkomst getekend na Egyptische bemiddeling. Er zal een eenheidsregering komen, die dan verkiezingen zal uitschrijven.

Fatah vertegenwoordiger Tirawi waarschuwde Israël dat "als we moeten kiezen tussen vrede met Israël of vrede met Hamas, dan kan elke Palestijn je vertellen dat we Palestijnse eenheid prefereren boven vrede met Israël. Trouwens tijdens de splitsing van Hamas en Fatah waren er ook geen vredesbesprekingen met Israël."
Premier Netanyahu, die het woord’ verzoening’ niet kan horen, antwoordde: "Het is of vrede met Israël of met Hamas. Er kan geen vrede met beiden komen".

Onmiddellijk, als door een mug gestoken, reageerde de koloniale bezetter: de Israëlische Minister van Financiën Steinitz weigerde ongeveer 88 miljoen dollar douane belastingen te overhandigen, die aan de Palestijnen toebehoren, zoals in de Oslo Akkoorden is bepaald. Israel zamelt ongeveer 1.4 miljard dollar per jaar in voor de Palestijnse Autoriteit, die al eerder, vaak maanden lang, niet wordt overgedragen. De meer dan 170.000 Palestijnen, die bij de Palestijnse Autoriteit in dienst zijn in de Bezette Gebieden zouden dan geen salaris krijgen, wat weer chaos kan creëren.


palestijnse vlaggen

3. De overeenkomst tussen Hamas [Gaza] en Fatah [Westelijke Jordaanoever] is een voorwaarde om de plannen te realiseren om in september in de Algemene Vergadering van de VN eenzijdig de onafhankelijkheid van Palestina uit te roepen. Behalve de VS en Israël, die er tegen zijn en Europa, die het plan prematuur noemt, zijn velen in het westen alsook landen in Zuid Amerika enthousiast over deze voornemens.

Maar… al jaren is in het Midden Oosten niets zoals het lijkt, al zien we telkens de vrede in de verte gloren, in onze begrijpelijke honger naar een oplossing van dit 60 jarige, naar het lijkt nooit eindigde, conflict. We willen het niet, maar we moeten helaas bij alle drie de positieve punten kanttekeningen maken.

1. Behalve dat alleen Palestijnse mannen ouder dan 40 jaar en kinderen en vrouwen een Egyptisch toeristen visum krijgen, is de illegale Israëlische blokkade ter land, ter zee en de lucht nog steeds volop overal aanwezig, met dank aan de jarenlange onvoorwaardelijke steun van de VS en de EU.

In april nog sprak de VS ambassadeur voor de VN Susan Rice openlijk haar afschuw uit van de komende flotilla, die de Gaza blokkade weer wil proberen op te heffen en oefende ze publiekelijk druk uit op de regeringen, om de aanstaande Freedom Flotilla II [eind juni ook met Nederlandse deelnemers] te helpen blokkeren.

Onze dappere Dodo: BZ minister Rosenthal deed ook een duit in het zakje en noemde de flotilla verkeerd, overbodig nu de grens bij Rafah open is en schadelijk voor ‘het vredes proces’. Ook vond hij het verwerpelijk dat de burgemeester van Vlaardingen geld heeft gegeven voor de financiering van de nieuwe Gaza boot. Hij zei: ’Helaas, ik kan er niets aan doen, dat is een gemeentezaak, tenzij natuurlijk er subsidie wordt gegeven, die weer in connectie staat met terroristische organisaties’. Bedoelde hij al die brave Nederlandse burgers en de vredes- en mensenrechtenorganisaties, die geld voor de uitrusting van de boot gedoneerd hebben? Nu is bekend dat deze minister niet echt het wiel heeft uitgevonden, maar leermeester Maxime Verhagen had het erin gehamerd: "laat bij iedere speech, al sta je nog zo te hakkelen, tenminste één keer het woord terrorisme vallen, dan zit je altijd goed".

Anders dan in 2007 - toen na de enorme verkiezingsoverwinning van Hamas er ook een eenheidsregering was gevormd, die even zo snel weer kapot gemaakt was, met behulp van konkelende geheime comités, zoals nu is gebleken uit de ‘Palestine Papers’, die Al Jazeera in januari naar buiten bracht - is er ditmaal geen enkel zicht op consensus over welk onderwerp dan ook tussen de 2 partijen.

De Hamas’ verkiezingsoverwinning van 2006 was vooral gebaseerd op hun verzet tegen de Israëlische bezetting, de corruptie van de Palestijnse Autoriteit [PA] en hun collaboratie met de Israëlische bezettingsmacht. De ’Palestine Papers’ onthullen ook, dat die samenwerking sindsdien steeds inniger is geworden, waarbij de PA Israël zelfs vroeg de blokkade van Gaza te versterken, de vrijlating van Palestijnse gevangenen te blokkeren, terwijl PA toponderhandelaar Saeb Erekat ook trots een Amerikaanse onderhandelaar toevertrouwde, dat ‘we voor het veiligheidswerk voor Israël zelfs onze eigen mensen moeten doden’. Niets wijst er op, dat de PA- Israëlische samenwerking beëindigd is - waarvoor de VS en de EU al jaren bakken met geld aan de PA geven - of dat Abbas aan Hamas beloofd heeft er mee op te houden.

2. Volgens Israëlische militairen in de regio is er geen enkele openlijke Hamas aanwezigheid te bespeuren in de West Bank, net als vòòr de overeenkomst. Een pro-Israël lobby groep uit de VS kreeg van Abbas te horen, dat de geruchten dat Hamas de macht zou delen in de West Bank onjuist waren en of ze s.v.p. het Amerikaanse Congres nogmaals wilden vragen, vooral de financiële hulp aan de PA niet te verlagen.

Dus rijst de vraag of Hamas ook de tot niets leidende collaboratieweg van Abbas en de zijnen willen gaan inslaan. Of misschien is het alleen hun leider Khaled Meshaal, die ver van de dagelijkse overlevingsstrijd in Gaza en misschien na intense interne discussies om de gewapende strijd te verlaten [zie Hamas’ lange termijn wapenstilstand met Israël], en niet de Hamas leiders in Gaza zelf.

Israël heeft niet de kracht en het geld om helemaal alleen de militaire bezetting gaande te houden en heeft daarvoor de PA nodig, het hulpje bij de dagelijks bezettingsroutine, zoals het bestrijden van ‘ opstandige Palestijnen’ N.B. vaak Hamas leden, waarvan er nog honderden gevangen worden gehouden in de PA gevangenissen. En daar zou dan de Hamas leiding aan mee moeten gaan werken? Of zoals de bekende Electronic Intifada publicist Ali Abunimah schrijft: ’Hamas zowel als Fatah hebben besloten om de splitsing in stand te houden als politieke lijn, maar het - voor publieke consumptie - ‘eenheid’ te noemen.’

Hamas heeft Israël al jaren de facto erkend: dat is de essentie van de ‘hudna’: een lange termijn wapenstilstand, die ook nu van kracht is. Ze willen terug naar de grenzen van 1967, maar Hamas kan en wil het zionisme - het racistische, exclusief joodse karakter - van de Israëlische staat niet erkennen. Maar met de democratische wind, die door het Midden Oosten waait, de opstand in Syrië, wordt Hamas’ leider Meshaals standplaats ook wat onzekerder en lijken Fatah en Hamas geen enkele politieke strategie meer te hebben of enig idee, hoe ze de Palestijnse bevolking, die geen enkele inspraak in al deze plannetjes heeft gehad, uit deze haast dodelijke impasse kunnen halen.

En ondertussen in Washington, waar Israëls premier Netanyahu op bezoek was bij het Amerikaans Congres, dat hem telkens met staande ovaties onderbrak. Weer dat surrealistische gevoel dat je naar het parlement van Noord Korea zit te kijken, waar één aarzelende blik, even niet hard genoeg klappen, je politieke carrière meteen zal beëindigen. Wat trouwens al vaak gebeurd is met Amerikaanse Congresleden, die het waagden zich tegen de Israëlische politiek uit te spreken.

Netanyahu zei daar o.a.:
GEEN terugkeer naar de grenzen van 1967. GEEN Palestijnse hoofdstad in Oost Jeruzalem. GEEN terugkeer van zelfs maar een symbolisch aantal vluchtelingen. GEEN militaire terugtrekking van de Jordaan rivier, zodat een toekomstige Palestijnse staat totaal door het Israëlische leger zou worden ingesloten. GEEN onderhandelingen met een Palestijnse regering, die ‘gedoogd’ zou worden door Hamas, zelfs al er geen Hamas leden in die regering zouden zitten.

En mocht enige Palestijnse leider toch nog een drang voelen om onderhandelingen te beginnen, dan was er ook nog de volgende voorwaarde: De erkenning van ‘de staat van de joden’ waar vroeger over de Israëlische staat werd gesproken.

En wat zegt VS president Obama tijdens zijn recente bezoek aan het AIPAC congres [de machtige Amerikaanse Zionistische Lobby groep]: ’En omdat mijn positie verschillende keren verkeerd is uitgelegd, wil ik hierbij nogmaals bevestigen, wat ik bedoel met: ’de 1967 grenzen met wederzijds goedgekeurde landruil’. Het betekent dat de beide partijen zelf over een grens zullen onderhandelen, die verschillend is van de grens, die 4 juni 1967 bestond. Dat is een bekende formule voor allen, die al een generatie hebben gewerkt aan deze zaak. Het geeft de partijen zelf de vrijheid, zich rekenschap te geven van de veranderingen, die de laatste 44 jaar hebben plaats gevonden, inclusief the nieuwe demografische realiteiten op de grond en de behoeftes van beide zijden. Het uiteindelijke doel: 2 staten voor 2 volken.Lees hier de hele Obama speech.

3. Nou daar kun je het mee doen als toekomstige Palestijnse staat: Waar zijn alle VN resoluties gebleven? Helemaal geen terugtrekken van welke nederzetting dan ook; het vriendelijk verpakte VS- verzoekje/dreigement, om de in de loop van 44 jaar door de Israëlische bezetter gecreëerde realiteiten ‘on the ground’ maar te aanvaarden; geen vaststaande grenzen; geen zeggenschap over grondstoffen, handel, buitenlandse politiek, waterbronnen; geen rechtspraak, leger, geen terugkeer van vluchtelingen, die daar al generaties naar uitkijken in de omringende landen. Wel of geen staat, de bezetter komt iedere dag bij je binnen vallen en de mensen zullen net zo vaak uit hun huizen worden gezet, hun bezittingen, hun land en waterbronnen worden afgepakt, want die niet legitieme staat kan je niet beschermen. Terwijl de onmogelijke, onhoudbare situatie permanent wordt. Tel uit je winst.

Al in 2009 schreef de Zuid- Afrikaanse voormalig hoogleraar politieke wetenschappen en internationale relaties Virginia Tilley artikelen over de vergelijkbare strijd, die het ANC tijdens de Apartheidstrijd moest voeren tegen het Apartheidsbewind, maar tegelijkertijd ook tegen sommige zwarte nationalistische elites, die zolang zij dik betaald werden om die ideeën te propageren, wel wat zagen in de zogeheten Bantustans, zogenaamde onafhankelijke fictieve staatjes, waar niets wilde groeien en niemand wilde wonen.

De witte minderheid kreeg hierdoor de illusie, dat dan alles wel goed zou komen en iedereen gelukkig en gescheiden naast elkaar zou kunnen leven en de Apartheid gered zou zijn.

Maar de overgrote meerderheid van de zwarte bevolking samen met het ANC zagen niets in die niet-soevereine straatarme mini-non-staatjes. Geen enkel land in de hele wereld erkende deze homelands, behalve……. inderdaad Israël, die in de jaren 80 warme relaties met het Apartheidbewind onderhield, ook op nucleair gebied. Virginia Tilley schrijft, dat het ANC gelukkig de truc doorzag, maar dat de onderlinge tegenstellingen toch een verwoestend effect hadden, want ze verdeelden de zwarte politici en de onderlinge strijd tussen ANC en andere facties kostte duizenden levens. En hoewel het ANC als winnaar uit de bus kwam, zijn velen verbitterd gebleven tot de dag van vandaag. Allemaal heel herkenbaar met de huidige Palestijnse situatie. Lees Tilleys interessante artikel: Bantustans and the unilateral declaration of statehood .

Net als in Zuid-Afrika zal de oproep uit 2005 voor: boycot, desinvestment en sancties - een geweldloze strijd, die door honderden Palestijnse organisaties wordt ondersteund - een veel grotere invloed hebben dan de onderwerping aan Israël van kleine elitegroepjes, die vooral hun eigen belangen nastreven. De drie eisen zijn: einde van de bezetting en kolonisatie van alle Palestijnse land, dat sinds 1967 door Israël wordt bezet; totale gelijkheid voor Palestijnse burgers binnen Israël en respect voor de rechten van de vluchtelingen, inclusief het recht op terugkeer.

Kortom, lieve vriendinnen en vrienden, de leuzen, die Vrouwen in het Zwart al jaren uitdragen! De internationale solidariteit met de Palestijnen wordt steeds groter - wij merken dat steeds meer tijdens onze wakes op het Spui - terwijl Israël meer en meer geïsoleerd raakt.
Er is dus nog veel werk te doen, maar kom eerst naar onze wake op 3 juni op het Spui
[trek s.v.p. iets zwarts aan]
.

 

Onze leuzen:

ISRAEL:
Stop de invasies in Gaza en landconfiscaties in Palestijns gebied
Weg met de annexatie muur - The wall must fall
Beindig de bezetting van de Westoever, omsingeling en uithongering van Gaza
Ontruim alle sinds 1967 gestichte nederzettingen
Erken het recht op terugkeer van Palestijnse vluchtelingen
Jeruzalem, hoofdstad voor twee volken



Graag al uw mails, reacties en sympathiebetuigingen sturen naar: info@vrouweninhetzwart.nl

Flyers, spandoeken en het onderhoud van onze geheel nieuwe website kosten steeds weer veel geld. Uw gift is echt nodig en heel welkom. Maak s.v.p. uw donatie over op duurzame
Triodos bank
nr. 78.68.21.094
t.n.v. Vrouwen in het Zwart Amsterdam